Sunday, 20 December 2020

ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 15:

 ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 15:



"ஊருமே மெய்யல்ல உற்றாரும் மெய்யல்ல

பேருமே மெய்யல்ல பெண்டீரும் மெய்யல்ல

நீருமே மெய்யல்ல நும்மக்கள் மெய்யல்ல

பாருமே மெய்யல்ல பலநிதியும் மெய்யல்ல

கோரும் நிதிஈயும் கற்பகமே தஞ்சமென

சாரும் அடியார்க்குத் தாயாகி காமாக்ஷி

யாரும் அறியாது ஆண்டருளுந் தன்மையினால்

நேருஞ்சுகமொன்றே மெய்யேலோர் எம்பாவாய்!!"


விளக்கம் :


இவ்வுலகம் மெய்யல்ல!! ஸித்தாந்தங்களில் அத்விதீயம் என்பது உயர்ந்த ஸித்தாந்தம் என்பது ஶ்ரீசங்கரபகவத் பாதாள் காண்பித்த வழி!! அத்விதீயமான மோக்ஷத்தை அனுபவத்திற்குக் கொண்டு வரும் வழி சாக்த தந்த்ரங்களே!!


ப்ரஹ்மவித்யோபாஸனையினால் ஆத்மவிசாரம் செய்து, வாஸனாதிகளை தொலைத்து, ஞானமடைந்து, முக்தியடைவதென்பது அனைவர்க்குந் துர்லபம்!! 


அத்வைத மோக்ஷத்தை துல்யமாக அனுபவத்திற்கு கொண்டு வரும் வழியை சாக்த தந்த்ரங்கள் கூறுகின்றன. ஏனைய சமய உபாஸனைகள் த்வைத பாவத்தைக் கொண்டிருப்பினும், தசமஹாவித்யா தந்த்ரங்களாயினும் தக்ஷிணகாலி முதல் கமலாத்மிகா வரையிலும் அத்தனை குல உபாஸனையிலும் இறுதி நிலை அத்வைத முக்தியே!!


சாக்தத்தின் நிலை மூர்த்தி பேதத்தினை பொறுத்து மாறாது என்பது சாக்தத்தின் தனிச்சிறப்பு!! உபாஸிக்கும் மூர்த்தம் காமாக்ஷியாயினும், காளியாயினும், தூமாவதியாயினும், துர்கையாயினும், சின்னமஸ்தாவாயினும் இறுதி நிலை அத்தேவதையுடன் ஒன்றிவிடுவதே!!


ஶ்ரீலலிதா ஸஹஸ்ரநாமா முழுக்க முழுக்க அத்வைத நிலையைக் கூறுவதைக் காண்க!!


சாக்தத்திற்கும் அத்வைதத்திற்கும் ச்ருஷ்ட்டியில் வேறுபாடு உண்டே தவிர்த்து லயத்தில் வேறுபாடு இல்லை!! இறுதி நிலையை இரண்டும் ஒன்றாகவே கூறுகின்றது!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி தாஸர் அதையே இங்கு கூறுகின்றார்!!


இவ்வுலகில் அனைத்தும் மாயைத் திரையாலே மூடப்பெற்று விளங்குகின்றது. ப்ரஹ்மாதி மூர்த்தங்களும் மாயையினாலே ச்ருஷ்ட்யாதி கார்யங்களைச் செய்கின்றனர் எனில் அவர்களும் நிலையில்லாதவர்களே!!


மாயையால் பொய்யானதால், இவ்வுலகம் மெய்யல்ல!! பொய்யே!!


உற்றாரும் மெய்யல்ல!! பொய்யே!! கணந்தோறும் மாறக்கூடிய உலகில் சொந்தங்களும் மாறுகின்றன அல்லவா!!


பேருமே மெய்யல்ல!! இறந்த பின்னர் இப்பெயரும் அழகிறது அல்லவா!!? பேரும் பொய்யே!!


பெண்டீரும் மெய்யல்ல!! கணவன் மனைவி எனும் பந்தமும் இறப்பு வரையே!! அதன் பின் அதுவும் பொய்யே!!


நாமும் மெய்யல்ல!! இவ்வடலாயினும், மனதாயினும் அனைத்தும் அழிந்துவிடுவதால் நாமும் மெய்யல்ல!! பொய்யே!!


நமது குழந்தைகளும் இந்த பிறவியுடன் தொடர்பு முறிந்துவிடுவதால் அவர்களும் மெய்யல்ல!! பொய்யே!!


இவ்வுலகும் மெய்யல்ல!! செல்வங்களனைத்தும் மெய்யல்ல!! பொய்யே!!


பின்.எது மெய்!!?


கேட்கக்கூடிய அனைத்தும் அளித்து காஞ்சிநகர் வாழும் காமக்கோட்டமுறையும் கற்பகவல்லியாம் ஶ்ரீகாமாக்ஷி பராம்பாளின் திருவடியே தஞ்சம் தஞ்சமென்று வேதங்கள் அம்பாளின் பாதத்தில் விழுந்ததைப் போல

"துர்காந் தேவீஹும் சரணமஹம் ப்ரபத்யே!" என்றும் "தாம் பத்மினீம் ஈம் சரணமஹம் ப்ரபத்யே!" என்று காமாக்ஷி பாதத்தினை சரணமடையும் பக்தருக்கு தானே தாயாகி விளங்குவாள் அம்பாள்.


அங்ஙனம் ஶ்ரீமாதாவான பராசக்தி பேதித்து நமை வளர்த்தெடுக்கும் பெய்வளையாகி, நம் ஆணவாதி மலங்களையெல்லாம் ஒழித்து, நம்மை சுத்தனாக்கிப், பின் முக்தனாக்கி, ஜீவன் முக்தியையும் வழங்கி அருள்கிறாள். அத்தகைய கருணையுடன் ஶ்ரீகாமாக்ஷி அம்பாள் அளிக்கும் முக்தியொன்றே மெய் என்பதை உணர்வீர்களாக!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 14:

 ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 14:



"பெருங்காரியம் போல் பிறந்தீர் உலகில்

 அருங்காரியம் நீர் புரிந்ததென்ன சொல்வீர்

குரங்காய்ப பிறந்தீர் கிடந்தீர் தவழ்ந்தீர்

பெருங்காண் நடந்தீர் தளர்ந்து பிணமானீர்

ஒருங்கே வருவீர் நீர் உய்யும் வகை கேளீர்

சிரங்கை குவித்தம்மை சீர் பாடித் தாளை

நெருங்கி மலர் தூவி நித்த நிலை நாடி

இருங்கோள அருள்வருமே தாலேலோர் எம்பாவாய்!!"


விளக்கம் :


"ஏதோ சாதித்து விட்டதைப் போல இவ்வுலகிலே பிறந்தோம்!! உலகிலே பிறந்து நாம் செய்த சிறந்த காரியம் என்ன!!?


பிறந்தோம், தவழ்ந்தோம், வளர்ந்தோம், படித்தோம், மணந்தோம், பிள்ளை பெற்றோம், பின் அவற்றை வளர்த்தோம், இறுதியில் மாண்டோம்!!


விலங்கினங்களும், பறவைகளும் கூட இக்காரியத்தைச் செய்கின்றனவே!! இவைகளுக்கு மாறாக நாம் மனிதராய்ப் பிறந்து இவ்வுலகில் சாதித்தது என்ன!!?


வாணாள் முழுதும் வீணாகியே போகிறதல்லவா!!? இவ்வாழ்நாளை பயனுறும்படி செய்ய வழியொன்று உண்டாகில், அது ஜகதம்பிகையாகிய பராசக்தி காமாக்ஷியைக் கண்டு வணங்குவதேயாம்!!


தேவியின்.ஆலயமாம் காஞ்சிப்பதிக்குச் சென்று, ஶ்ரீராஜராஜேச்வரியான பகவதி காமேச்வரியை, தலையின் மேல் கைகுவித்து,


அம்மையின பெருமை தனைப் பாடிப் புகழ்ந்து, இருதிருவடிகளை வணங்கி, அம்பாள் பாதத்திலே மலரைத் தூவி, முக்தி நிலையைப் பாடி,


அவளின் திருவடியிணையை மறவாதிருந்தால் முக்தியும் கைமேலாம் என்பநை உணரவீராக!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஶ்ரீ காமாக்ஷி அருட்பாவை 13:

 ஶ்ரீ காமாக்ஷி அருட்பாவை 13:



"தாய்க்குச் சுமையாய் தலைகீழாய் வந்துதித்து

பாய்க்குட்கிடந்தழுது பாழுலகிலே வளர்ந்து

ஏய்க்குந்திறனறிந்து எப்பொருளும் தான் கவர்ந்து

பேய்க்கு நிகராகும் பேர்களிடேயே சொரிந்து

நாய்க்குங் கடையாகி நாடு நாடாய் அலைந்து

நோய்க்கே இரையாகும் பொய்வாழ்வு தாயேயுன்

சேய்க்கு வரலாமோ வாராது காத்தருள்வாய்

தாய்க்கும் பெருந்தாயாய் வந்தேலோர் எம்பாவாய்"


விளக்கம் :


"பூமியில் பிறக்கும் பொழுது கொடுமையான வேதனையை தாயாருக்கு அளித்துக்கொண்டே தலைகீழாகவே பூமியில்  பிறந்து,


பாயில் கிடந்து, பல சேஷ்டைகளைச் செய்து அழுது, பாழான இவ்வுலகிலே வளர்ந்து,


அடுத்தவரை ஏய்க்கும் திறனைக் கண்டு அறிந்து, பொருளீட்டுவதற்காக பல மாறுபாடுள்ள தவறான வழிகளையும் கொண்டு,


பேய்க்குச் சமமான மக்களுடன் வீணே பழகி, நல்லோரைப் போல் நடமிடும் தீயோரைக் கண்டு, மயங்கி, அவர் பின்னே சென்று, மீறாத் துயருற்று,


நாயை விடவும் கடையனாகி, ஊர்கள் தோறும் அலைந்து, வருந்திப்


பின் பாழான நோய் ஏற்பட்டு, இவ்வாழ்வு நோயினாலே கரையும் வண்ணம் துக்கமும் ஏற்ப்பட்டு, அதன் விளைவாய் மரணமும் தோன்றும் படி


இத்தகைய துயரமும், பராசக்தியான அம்பிகையே, இத்தகைய பொய் வாழ்வு உன் அடியார்களுக்கு வரலாமா!!?


உன் பிள்ளைகளான எங்களை இத்தகைய கொடுமையான பொய்வாழ்வு வாராமல் காத்தருள்வாய் அம்மா!!


தாய்க்கெல்லாம தாயாய் விளங்கும் பெருந்தாயே!! தயாபரியே!! உமையே!!


தாயினும் நல்லாள் என்பது அம்பிகை நாமம்!!! ஸஹஸ்ரநாமமும் அம்பாளை ஶ்ரீமாதா எனக்கூறுவதைக் காண்க!!


மேலும் அயி, விதாத்ரி, ப்ரஸவித்ரி, அம்பா, அம்பிகா, ஜனனி, மாதா என மறுபடி மறுபடி கூறுவதைக் காண்க!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 12:

 ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 12:



"பொருள் நிறைவோ தேட இங்கு புறப்பட்டு வந்தீர்

அருநிறைவைத் தேடவோ அங்கிருந்து வந்தீர்

இருநிறையும் ஏழையரே உய்யும் வகை கேளீர்

கருணைவடிவாகியொரு காஞ்சியெனும் ஊரில்

அருணர் சதகோடி என ஜோதியொளி வீசும்

சரணுடைய தாயொருத்தி தஞ்சமென்றோர்க்குத்

அருநிறைவும் ஆங்கே பொருநிறைவும் சேர்த்து

தருமணியாய் காத்துள்ளாள காணேலோரெம்பாவாய்"


விளக்கம் :


"யத்ராஸ்தி போக நச தத்ர மோக்ஷ:

யத்ராஸ்தி மோக்ஷ நச தத்ர போக:

ஶ்ரீஸுந்தரி ஸாதக புங்கவானாம் போகஸ்ச மோக்ஷஸ்ச கரஸ்த ஏவ!!"


என்பது தந்த்ர வசனம்!! அம்பாளை உபாஸிக்கும் பக்தர்க்கு அருளும் பொருளும் நிறைந்தே கிடைக்கும் என்பது அவள் கருணை!!


பொருள் நிறைவைத் தேடி அம்பிகைத் தொழுபவர் பலர் உண்டு!! ஶ்ரீமதாச்சார்யாளும் அம்பாளைக் கூறும் போது, அஞ்ஞானத்தை ஒழிப்பவள், கல்வியறிவை அளிப்பவள், என்றெல்லாம் கூறிவிட்டுப் பின்னரே முக்தியை அளிப்பவள் அம்பாள் என்கிறார்!!


போகாதிகளை அளித்து, வாழ்வில் நிறைவளித்துப் பின் முக்தியளிப்பவள் ஶ்ரீபராசக்தி!!


அது போல் பொருளை வேண்டினும், பொருட்செல்வம் அளிப்பாள். அருளை வேண்டினும் அருட்செல்வத்தையும் அளித்தருள்வாள் அம்மை!!


அஞ்ஞானம் எனும் இருளால் மூடப்பெற்று விளங்கும் நம்மை விழாமல் காத்தருள்பவள் அன்னை பராசக்தி. நாம் உய்யும் வகை என்னவெனில்,


கஞ்சிநகர் தனிலே, காமபீடத்திலே, கருணை வடிவாகியமர்ந்து, ஆயிரம் கோடி சூரியன்களைப் போல ஒளி பொருந்திய திருமேனியை உடைய ஜகன்மாதாவை சரணமடைவது தான்!!


அப்படி சரணமடைந்தவருக்கு, தாயாய் விளங்கும் பராசக்தி தஞ்சமென்றடைந்தோருக்கு அருள் நிறைவை வழங்கி அருள்பவள்!!


தண்ணருளை பூரணமாய் வழங்கியருள் தயாபரியான அம்பிகை, கீழான பொருட்செல்வத்தை நாம் விரும்பினும் அதையும் அளித்தருளும் பூரணி தயாபரி!! 


இவ்விரண்டையும் அளிக்கும் கருணையுள்ளத்தோடு கஞ்சிநகரில் காமபீடத்திலே ஜகன்மாதா காத்திருக்கிறாள் தன்.குழந்தைகள் தன்னிடத்திலே வந்து சேர்வதற்காக!!


அப்படிப்பட்ட ஶ்ரீகாமாக்ஷி அமபாளை ஸதா ஸ்மரிப்போமாக!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 11:

 ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 11:



"வாணாட்சி காணண்னை மன்னுலகில் லீலையாய்

காணாட்சி செய்யும் அரியாசனத்தில் அமர்ந்து

தானாட்சி செய்யும் தென்மதுரை மாநகரில்

மீனாட்சியாய் வந்த மாதா மனோன்மணியை

தானாட்சி செய்தும்மை பாழ்நரகில் வீழ்த்திடும்

ஊனாட்சி செய்யுமமது உள்ளத்தில் வைத்திட்டு

யானாட்சி செய்து மல ஆணவம் நீத்தீரேல்

வாண்ட்சி காணலாம் என்றேலோர் எம்பாவாய்!!"


விளக்கம் :


"ஶ்ரீமந்நகர நாயிகையான பராசக்தி அனேக கோடி ப்ரஹ்மாண்ட ஜனனி!! ஶ்ரீபுர மத்யத்தில் விளங்கும் காமலோசனாம்பாள், உலகங்களையெல்லாம் பரிபாலிக்கும் வண்ணம் ப்ரஹ்மாண்டங்களுக்கு மத்தியில் விளங்கும் மஹாமேருவின் உச்சியிலும் விளங்கி நிற்பாள். ஆதிசக்தியான ஶ்ரீகாமாக்ஷி தேவி உயிர்களிடத்து அபிமானம் கொண்டு கரும்புவில்லும், மலர்க்கணையும் ஏந்தி மலயத்வஜபாண்டியனுக்கு மூன்று வயது மகவாய் அயோநிஜையாகத் தோன்றினாள்!!


மலயத்வஜனுக்கு மகவாய் அவதரிக்கும் முன்பே ஶ்ரீமீநாக்ஷி தேவியை இந்த்ரன் மரகத ரத்னத்தாலான சிலாரூபமாக ப்ரதிஷ்டித்துவிட்டதாக புராணங்கள் கூறும்!! ஆயினும் த்ரிபுரஸுந்தரியான ஶ்ரீமீநாக்ஷி மீள மலயத்வஜனுக்கு மகவாய்த் தோன்றி நின்றாள்!!


வாணாட்சியை விட்டுவிட்டு, ஶ்ரீகாமாக்ஷி தேவி மண்ணுலகை ஆட்சி செய்ய ஶ்ரீமீநாக்ஷியாய்த் தோன்றினாள். பாண்டிய வம்சத்து அரியணையில் அமர்ந்து, பாண்டிய குலத்திற்கே நீங்காத புகழளித்தாள். ஶ்ரீசக்ரத்தின் வடிவில் விளங்கும் தென்மதுராபுரியிலே ஶ்ரீபுரத்தில் ஜ்வலிப்பது போலே அம்பாள் அரசாட்சி செய்தாள்.


அவ்வாறு விளங்கிய தேவி "மஹா மனோன்மனி" பீடமாம் மதுரையில் ஶ்ரீசக்ர பிந்துவில் கொலுவீற்றிருந்து அருள்கிறாள்.


அப்படி மீநாக்ஷியாய் விளங்கும் காமாக்ஷியை, பஞ்சேந்த்ரியங்களாலும் அல்லலுற்று புலன்கள் இழுக்கும் வழியில் சென்று மீளாத் துயரை அடைந்து விடாமல், ஹ்ருதயத்தாமரையிலே என்றும் அவளை வைத்து பூஜிப்பீர்களாக!!


ஶ்ரீமீனலோசனையான அம்பாள் கொலுவீற்றிருந்து அருளும் ஹ்ருதயத்திலே பாபங்கள் நெருங்காது!! ஆணவாதி மலங்கள் அழிந்து படும்!! ஆதிசக்தியான இவள் வடிவை த்யானித்த பொழுதில் முக்தியும் சித்திக்கும்!!


அப்படி முக்தியடைந்து இன்புறுவீர்களாக!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 10:

 ஶ்ரீகாமாக்ஷி அருட்பாவை 10:



"போதனை போதாத புல்லறிவாளறன்றோ

சோதனை செய்திடும் தெய்வமென்பார் இவ்வுலகில்

வாதனை தீர்க்கவந்த மாகருணை மெய்ப்பொருளோ

வேதனை செய்யும் இங்கு விட்டிடுவீர் இம்மடமை

பார்தனிற் பக்தர் தமை காக்க வந்த கற்பகத்தை

நாதனைப் பாகமதில் வைத்திட்ட மாதுமையை

மாதினை மார்பணிந்த செம்மாலின் பின்னாளை

மேதினியில் மெய்மறந்து பாடேலோர் எம்பாவாய்!!"


விளக்கம் :


"கஷ்டகாலம் நேரும் போது தெய்வம் சோதிக்கிறது என்று கூறுவது உலக வழக்கம்!! நாம் செய்து கர்மவினைகளே நமக்கு நன்மை தீமைகளாகி வருகின்றதே அன்றி, தெய்வம் தனியாக சோதிப்பதில்லை!


சாஸ்த்ரங்களை உணராதவரன்றோ தெய்வம் சோதிக்கிறது எனக்கூறுவர் இவ்வுலகில்!! தெய்வத்திற்க்கெல்லாம் தெய்வமாகி தாயாய் விளங்கும் ஶ்ரீகாமாக்ஷி என்றும் தன் குழந்தைகளை  சோதிப்பது இல்லை. தன் மகவிற்கு வரும் கஷ்டங்களைக் குறைத்து, கர்மவினைகளை ஒழித்து அருள்பவள் பராசக்தி!!


ப்ரஹ்மதேவர் கைவிரல்களால் எழுதிய தலை எழுத்தை, ஶ்ரீகாமாக்ஷி தனது கால் விரல்களால் அழித்து விடுவாளாம்!! எனில் அனைவர்க்குமன்று!! அஸஞ்சலமான பக்தியேடையோர்க்கே!! ஒரு கணம் கூட நீங்காத தேவி ஸ்மரணை உள்ளவருக்கு விதியும் மாறும்!! காலமும் அவன் கட்டுக்குள் வரும்!! அவன் அடைய முடியாதது இவ்வையத்திலே ஒன்றுமில்லை!!


இத்தகைய மாகருணை வாய்ந்த அம்பிகையை ஸதா ஹ்ருதயத்தில் பாவிப்பவருக்கு, ப்ரளயகாலாக்னியும் கற்பூர நீராஜனம் செய்யும் என்பார் சங்கரர்.


பிறவி எனும் மாபெரும் வ்யாதியை தீர்க்க வந்த கருணை மிகுந்த மெய்ப்பொருளானவள் ஶ்ரீபராசக்தி.


அவளா துயரமளிப்பாள்!! அவளே துயரங்களை அழித்தொழிப்பாள்!! அம்பிகை சோதிப்பாள் எனும் எண்ணத்தை விட்டொழித்து விடுவீர்!!


இவ்வுலகிலே பக்தர்களை காக்க வந்தருள் புரியும் கல்பகவல்லியை, 


சிவனாருக்கு தன்னுடைய ஒரு பாகத்தை அளித்தருளிய உமா தேவியை (ப்ரஹ்மாண்ட புராணம் ஈசன் தவமிருந்து அம்பிகையின் பாகம் பெற்றதைக் கூறும்!!)


மஹாலக்ஷ்மியை மார்பிலணிந்த திருமாலின் தங்கையாகத் தோன்றிய பராம்பிகையை (வாஸ்தவத்தில் நாராயணனுக்கும் தாயாராய் இருந்தாலும், தங்கையாகவும் அவதரித்தாள் அம்பாள்!!)


ஶ்ரீகாமாக்ஷி அம்பாளின் மஹிமையை இம்மேதினியில் மெய்மறந்து பாடுவீர்களாக!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஶ்ரீ காமாக்ஷி அருட்பாவை 9:

 ஶ்ரீ காமாக்ஷி அருட்பாவை 9:



"பாடிடுவீர் பாடிப் பரவசத்தால் மெய்சிலிர்த்து

ஆடிடுவீர் ஆடி அடங்கியுளம் பூரித்துத்

தேடிடுவீர் தேடித் திருவடியை நுஞ்சிரமேற்

சூடிடுவீர் சூடிச் சுமங்கலையாம் தேவியருள்

நாடிடுவீர் நாடி நலம்பெறவே அன்பருடன்

கூடிடுவீர் கூடி நீர் பேரின்பங் கண்டீரேல்

காடும் ஓர் வீடாகும் காசினியில் நீர் வசிக்கும்

வீடுமே பெருவீடாங் காணேலோரெம்பாவாய்"


விளக்கம் :


"அம்பாளின் புகழைப் உளங்குழைந்து பாடுவீர்!! அப்பரவசத்தால் மெய்சிலிர்த்து தனை மறந்து ஆடுவீர்!!


பக்தியின் முதல் நிலை இதுவே!! பரதேவதையின் புகழைக் கேட்டு மெய்மறந்து பாடி ஆடுவது!! 


பின் மனமடங்கி அம்பாளின் திருவடியை த்யானித்து, சிரஸில் அவள் திருவடி இருப்பதை ஸதா பாவித்திருப்பீர்!!


ரக்த சுக்ல மிச்ராத்மகமான ஶ்ரீபரதேவதை காமாக்ஷியின் திருவடியானது சிரஸின் மத்யத்திலே இருப்பதாக பாவிப்பது ஶ்ரீவித்யோபாஸக ஸம்ப்ரதாயம்!! 


தேவியின் திருவடியிலிருந்து பெருகும் அம்ருதத்தால் எழுபத்துரெண்டாயிரம் நாடிகளும் நனையப்பெற்று ஜீவன்முக்த நிலையை அடைந்திடுவீர் என்பதையே ஶ்ரீகாமாக்ஷி தாஸர் இங்கே கூறுகிறார்!!


ஸதா பரதேவதையின் திருவடியை சிந்தையில் நினைந்து, ஓங்காரியான அவளின் மஹாமந்த்ராதிகளை ஜபித்து, அவளருளைப் பெறும் வழியைத் தேடுவீர்!!


அத்தகைய அருளைப் பெறும் வண்ணம், அவள் புகழைப் பாடும் அன்பர் கூட்டத்துடன் கூடிடுவீர்!! ஸத்ஸங்கத்தில் திளைப்பீர் என்கிறார்!!


அம்பாளின் மஹிமையை நாமே உணர்ந்து அனுபவிப்பதைக் காட்டிலும், அவள் மேல் பக்தியுடன் இருக்கும் மற்றோருக்கு அதை உணர்த்தும்படி அவள் மஹிமைக் கூறுவதும், அவளின் பெருமையைக் கேட்பதும் அந்த இன்பமே தனி!! 


ஸர்வத்திற்கும் ஆதியான மஹாசக்தி ஶ்ரீலலிதை என்பதையும், கோடிக்கணக்கான த்ரிமூர்த்திகளையும், பலகோடி ப்ரஹ்மாண்டங்களையும் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் உண்டாக்கி மறைக்கும் ஆதிசக்தி என்பதையும், அனைவரிடத்திலும் ஆத்மஸ்வரூபமாக விளங்குபவள் இவளொருத்தியே என்பதையும், ஸத்ய ஏக வஸ்துவான லலிதா மஹாத்ரிபுரஸுந்தரி தேவியைக் காட்டிலும் மற்றொன்று இல்லை எனும் உபநிஷத வாக்யங்களைக் கேட்கும் போது நெஞ்சம் விம்முகிறது அல்லவா!! 


காமாக்ஷி, லலிதா, மீனாக்ஷி, அபயாம்பிகே, சிவகாமஸுந்தரி, கமலாம்பிகே, மங்கலாம்பிகே என்று அவளின் நாமங்களைக் கேட்கும் போது "என் அம்மா இவோ" எனும் ஆனந்தத்துடன் கூடிய நிறைவு

ஏற்படுகிறதல்லவா!! அதுவே மஹதாநந்தம்!!


இப்படிப்பட்ட ஆனந்தம் ஏற்பட்டுவிடின் காடும் வீடாகும்!! ஜீவன்முக்தனுக்கு காடென்ன வீடென்ன !!?? அனைத்தும் ஶ்ரீகாமக்ஷியின் வாசஸ்தானம் தான்!!


ஶ்ரீமந்நகரநாயிகையான ஶ்ரீலலிதாம்பாள் மஹாராஜ தர்பாரில் மஹாத்ரிபுரஸுந்தரியாக ஸிம்ஹாஸனத்திலும் விளங்குவாள்!! ஸ்மசானத்தில் ஸதாசிவனான சவத்தின் மேல் கிளம்பும் தாமரையின் மீது ஸ்மசான ஷோடஷியாகவும் விளங்குவாள்!!


அதுபோல் காலிகா ரூபத்திலும் ஸ்மசானத்திலே மஹாகாலரின் ஹ்ருதயத்தில்  விளங்கும் பாதத்தைக் கொண்டு மஹாதக்ஷிணகாலியாகவும் விளங்குவாள்!! மஹாகைலாஸ நகரத்தில் ஸிம்ஹாஸனத்திலும் ஶ்ரீமஹாகாலியாக விளங்குவாள்!!


அம்பாளுக்கு எப்படி அனைத்தும் ஒன்றோ, அது போலவே உபாஸகர்க்கும்!! அனைத்தும் ஒன்றாகவே காண வேண்டும்!!


அப்படி ஶ்ரீகாமாக்ஷியை உபாஸிப்போர்க்கு காடும் வீடாகும், காசினியிலே இப்போது நீர் வசிக்கும் பெருவீடாகும்!!


தேவி உபாஸகனுடைய வீடே மணித்வீபம்!! பூஜையறையே ஶ்ரீசக்ரம்!! அமர்ந்துள்ள ஸ்தானமே பிந்து!! எதிரிலிருக்கும் தேவியின் விக்ரஹமோ அன்றி சித்ரபடமோ ஸாக்ஷாத் லலிதாம்பாள்!! இதுவே ஸத்யம்! ஸத்யம்!! ஸத்யம்!!!


இத்தகைய பக்குவத்தை அளித்து பரதேவதை முக்தியை அளிக்கட்டும்!!


ஶ்ரீகாமாக்ஷி சரணம் மம


ஶ்ரீமாத்ரே நம:

லலிதாம்பிகாயை நம:


-- மயிலாடுதுறை ராகவன்

ஹனுமன்_சாலீசா

#ஹனுமன்_சாலீசா #பொருள்_உரையுடன்  அனுமன் என்ற பெயரைச் சொன்னாலே துன்பங்கள் ஓடும். துயரங்கள் தொலையும்.  தடைகள் தவிடுபொடியாகும். நல்லன யாவும் உட...